“Felsefe Buluşmaları” genel başlığı altında her ay iki oturumda, çağdaş toplumun mustarip olduğu sorunlar felsefi olarak temalaştırılarak tartışılmaktadır. Şubat ayı programında “Haset,Şükran,Hınç” var.

Kıskançlık ile haset ve hatta açgözlülük genelde birbirlerine karıştırılır. Kıskançlık sevgiye dayanır ve sevilen nesnenin sahiplenilmesine ve rakibin ortadan kaldırılmasına yöneliktir. Üçgen bir ilişkinin parçasıdır ve bu nedenle nesnelerin açıkça tanındığı ve birbirinden ayırt edildiği bir yaşam dönemine uzanır. Açgözlülük, sonuçlarını düşünmeden, nesneden çıkarılabilecek tüm iyi nitelikleri ele geçirmeye meyillidir. Öte yandan haset, öznenin nesneye bazı özellikleri veya nitelikleri için haset ettiği ikili bir ilişkidir. Haset, bebek memenin bir yaşam ve tatmin kaynağı olduğunu fark ettiği anda ortaya çıkar. Yaşamın kaynağına saldırır; ölüm dürtüsünün en eski doğrudan dışa vurumu olarak kabul edilebilir. Şükran ise sevgi yetisinin çok önemli bir türevidir.
Nietzche Ahlakın Soykütüğü’nde “hınç”ı (ressentiment), soylu değerleri aşağı çekmek isteyen kölelerin isyanı olarak tanımlamıştı. Bu olgunun kökeninde kişinin başka insanlara ve onlardan yansıyarak da kurumlara, düşüncelere, hatta genel olarak değerlere karşı kızgınlık, garaz, intikam isteği ve haset gibi olumsuz duygular yatar. Ama bunların illa hınca dönüşmez, ama bu duygu ve tavırların ifade bulmasını engelleyen bir iktidarsızlık ve tıkanma halinde iş değişir.
Bu seminerde duygular gramerinin bu üç önemli unsuru büyük psikanalist Melanie Klein ve filozof Max Scheler’in klasikleşmiş iki çalışması ışığında ele alınacaktır.