Murat Gülsoy yeni seminerinde, roman ile öyküyü karşı karşıya koymak yerine, her birinin kendi biçimsel mantığı içinde açtığı imkanları düşünmeye davet ediyor. Mikhail Bakhtin’in romanı farklı seslerin karşılaşma alanı olarak kavrayan yaklaşımı, metnin nasıl genişleyebildiğini, nasıl sürekli yeniden kurulabildiğini gösterirken; William O’Rourke’un öykü üzerine geliştirdiği morfolojik mecazlar, bu kez yoğunlaşmanın, sıkışmanın ve tek bir anın biçimsel gücünü açığa çıkarır. Böyle bakıldığında roman ve öykü, biri diğerinin eksik ya da küçük bir versiyonu değil; farklı yönlere doğru açılan iki ayrı imkân alanıdır. Bu seminer, yazan ve derin okuma pratiğini önemseyenler için, metnin nasıl kurulduğunu yeniden düşünmek, hangi biçimin hangi düşünceyi mümkün kıldığını sorgulamak ve yazının kendi iç mantığını daha dikkatle duymak için bir alan açıyor.